Powtarzając swoje wyniki z 2024 roku, Wielka Brytania zdobyła złoty medal drużynowy podczas Mistrzostw Europy Pony w skokach przez przeszkody, które odbyły się w Le Mans, podczas gdy Irlandia obroniła złoty medal indywidualny dzięki bezbłędnemu występowi swojego zawodnika Ciana McMunn.
Zawody drużynowe były niezwykle emocjonujące, a Wielka Brytania i Irlandia zostały zmuszone do walki wrozgrywce, ponieważ po trzech rundach skoków decydujących o medalach drużynowych oba kraje miały na koncie zero punktów. Napięcie było ogromne, gdy czwórka brytyjskich amazonek: Hollie Gerken (Galaxy V), Darcy Breen (One Saharah), Nellie Lock (Catho Van De Langvelden Z) i Sophia Rogers (Neil 55) zmierzyła się z Rubenem Foleyem (Wineport Q Junior), Samem Widgerem (Western Ranger), Charliem Flynnem (HK Zena) i Lily Tunney (Fireman) w dramatycznym finale, gdzie o medalach zadecydował ostatni zawodnik na arenie.
Ruben Foley z Irlandii rozpoczął finałowy baraż szybkim, bezbłędnym przejazdem w czasie 40,24 sekundy. Hollie Gerken, członkini brytyjskiej drużyny, która zdobyła złoty medal w 2024 roku, wydawała się zapewnić Wielkiej Brytanii doskonały start, zatrzymując zegar na 39,79 sekundy, ale niestety ostatni drąg spadł, pozostawiając Irlandii szansę na zwycięstwo. Sam Widger zaprezentował sensacyjny bezbłędny przejazd w czasie 39,69 sekundy, utrzymując przewagę Irlandii, ale Darcy Breen odpowiedziała na to kolejnym szybkim zerem w czasie 40,59 sekundy.
Trzeci zawodnik Irlandii, Charlie Flynn, zaliczył zrzutkę w czasie 42,24, otwierając Wielkiej Brytanii otwarte drzwi na wyrównanie wyniku. Nellie Lock poświęciła szybkość na rzecz dokładności, aby zapewnić Wielkiej Brytanii drugie zero w bardziej stabilnym czasie 44,21, wywierając presję na ostatniej zawodniczce teamu Irlandii, Lily Tunney. Tunney była szybka 40,82, ale odnotowała jeden błąd, pozostawiając Wielką Brytanię ze świadomością, że zero ich ostatniej zawodniczki zapewni im złoto. Mając już na koncie złoty medal drużynowy z 2024 roku, Sophia Rogers dokładnie wiedziała, co musi zrobić, aby ponownie zapewnić tytuł swojej ekipie. Nie zważając na zegar i nieuniknioną presję, zaprezentowała spokojny i opanowany przejazd w czasie 46,39 i to jej team stanął na najwyższym stopniu podium.
Irlandia musiała zadowolić się srebrnym medalem pomimo serii znakomitych występów, podczas gdy belgijska drużyna w składzie Clémentine Lux (Eoghan De Seguret), Elise Thirion (Dance Floor Du Cauroy), Niels Van Rossem (Tesla Van Het Klavertje) i Robin Vermeir (Kristal Sparkle Van Begeveld) zdobyła brązowy medal z wynikiem zaledwie 4 punktów karnych.
Dwadzieścia sześć par reprezentujących dziesięć krajów przystąpiło do finału indywidualnego, który odbywał się w dwóch nawrotach z przeszkodami o wysokości 1,35 m.
Poziom zawodów i klasa zawodników były tak wysokie, że siedem par przystąpiło do tego finału z czystym kontem, nie popełniając żadnych błędów w pierwszych trzech rundach zawodów. Trzech z tych zawodników reprezentowało Wielką Brytanię, trzech Irlandię, a jeden Belgię.
Gospodarz toru Cédric Longis przygotował prawdziwie mistrzowski test pierwszego nawrotu. Mur na przeszkodzie numer jeden, wąska przeszkoda numer trzy, kombinacja składająca się z triplebarra na dwie foulee do stacjonaty, a później na jedno foulee do oksera, oraz niezwykle wpływowa linia od oksera o wysokości 1,35 m z imitacją oczka wodnego na siedem foulee do przeszkody wodnej i dalej na osiem foulee do szeregu stacjonata-okser. Wielu zawodników popełniło błędy przy przeszkodzie wodnej, nie potrafiąc odzyskać równowagi i wygenerować wystarczającego impetu, lub na kombinacji, która następowała po niej, jadąc ze zbyt dużą prędkością.
Jako dwudziesta na arenie pojawiła się dwukrotna złota medalistka drużynowa Wielkiej Brytanii Sophia Rogers na koniu Neil 55, która bezbłędnie odpowiedziała na wszystkie pytania Longisa. Jako pierwsza zerowa, wyznaczyła standard dla pozostałych sześciu par. Tylko dwoje innych zawodników dorównało jej wynikowi – koleżanka z drużyny Darcy Breen oraz irlandzki zawodnik Cian McMunn.
Dwadzieścia par powróciło do rywalizacji w drugiej rundzie, na zupełnie nowym torze o wysokości 1,35 m, zawierającym trzy podwójne szeregi, w tym jeden ze stacjonatą z delikatną deską na członie A oraz podwójny szereg z okserów na dwie foulee. Tym razem sześć par uzyskało bezbłędny przejazd, ale co najważniejsze, tylko dwie z nich nadal miały zero punktów na koncie w ogólnej klasyfikacji. Byli to Darcy Breen i Cian McMunn. Po raz kolejny konieczna była rozgrywka, aby rozstrzygnąć wynik między Wielką Brytanią a Irlandią.
Identyczna walka rozegrała się o brązowy medal, ponieważ Charlie Flynn z Irlandii i Sophia Rogers z Wielkiej Brytanii popełnili po jednym błędzie w finale indywidualnym. Charlie jako pierwszy przystąpił do rozgrywki, zatrzymując zegar na 38,76 sekundy. Sophia również wykonała perfekcyjny przejazd, choć z nieco gorszym czasem 39,41 sekundy, co sprawiło, że nie udało jej się stanąć na podium, a Flynn zdobył brązowy medal indywidualny.
Cian McMunn rozpoczął walkę o złoto, pokonując tor w 39,25 sekundy i zaliczając szósty bezbłędny przejazd w mistrzostwach na koniu Esperando SK wyhodowanym we Francji, rzucając wyzwanie Darcy Breen. Nie mając nic do stracenia i wiedząc, że może bezgranicznie zaufać swojej klaczy, Darcy ruszyła odważnie, ale kiedy drąg na pierwszym członie jednego z szeregów spadł, wynik był już przesądzony. Tym razem to Wielka Brytania musiała zadowolić się srebrem, a Irlandia zdobyła złoto. Było to największe zadośćuczynienie dla Ciana McMunna, który nie zdobył medalu drużynowego dla Irlandii, ponieważ został wybrany do startu tylko jako zawodnik indywidualny.
Cian był oczywiście zachwycony zdobyciem tytułu indywidualnego mistrza Europy FEI w skokach przez przeszkody i pozostał niezwykle skromny i wdzięczny za swoją rolę w drużynie. Zapytany, czy był sfrustrowany tym, że nie znalazł się w składzie, odpowiedział:
„To była decyzja mojego szefa ekipy, więc naprawdę nie mogłem nic na to poradzić, ale mu ufam... Nie jestem wcale sfrustrowany”.
Irlandzki szef ekipy Denis Flannelly był pełen pochwał dla swoich zawodników i otaczającego ich zespołu: „To po prostu niesamowite. Cian i Charlie przez cały tydzień jeździli spektakularnie. Kiedy presja była naprawdę duża, pokazali, jak bardzo im na tym zależy, zachowując spokój i wykonując dwa szybkie, bezbłędne przejazdy.
„Obydwaj są fantastycznymi młodymi mężczyznami i zasługują na każdy sukces – jestem z nich bardzo dumny. Zdobycie srebrnego medalu drużynowego w piątek było wielkim osiągnięciem i myślę, że chłopaki mieli w sobie dodatkową determinację, aby nie dać się ponownie pokonać w rozgrywce!” – zażartował Flannelly.
„Osiągnęli sukces i zapewnili sobie złoty i brązowy medal, to naprawdę niesamowite” – podsumował.
Wyniki drużynowe TUTAJ.
Wyniki indywidualne TUTAJ.
Źródło: inside.fei.org
Fot. FEI
