Dyskusja wokół artykułu 259 Przepisów Skokowych FEI była głównym tematem debaty podczas Zgromadzenia Ogólnego Międzynarodowego Klubu Jeźdźców Skokowych (IJRC).

Od ponad roku IJRC regularnie publikuje aktualizacje wyjaśniające uzasadnienie zmian w art. 259. Klub jest sfrustrowany faktem, że niektóre federacje narodowe nie zapoznały się z propozycjami przedstawionymi w lutym 2025 r., „budząc się” dopiero podczas Zgromadzenia Ogólnego FEI w Hongkongu w zeszłym miesiącu.

Sprzeciw w mediach społecznościowych został przypisany temu, że wielu influencerów, a nawet zawodowych dziennikarzy, nie przeczytało art. 259 w całości – powiedział prezydent IJRC François Mathy JR. Wielu nie zauważyło oddzielnego przepisu skokowego (art. 264.4.1), który nakazuje eliminację za ślady krwi po ostrogach; faktu, że zgodnie z art. 259 każdy przypadek krwi w dowolnym miejscu na koniu będzie teraz badany przez oficjalnego lekarza weterynarii FEI, po czym Komisja Sędziowska podejmuje decyzję co do tego, czy koń może dalej startować do końca zawodów; że decyzje te nie należą już do stewardów; oraz że miesięczne zawieszenie i grzywna w wysokości 1 000 CHF za otrzymanie dwóch nowych Ostrzeżeń Rejestrowanych stanowią znacznie poważniejszą sankcję dla zawodnika skokowego niż sama eliminacja, zwłaszcza jeśli zawodnik ma już punkty karne i jest wyeliminowany z danej klasy. (Szczegółowe brzmienie wszystkich obowiązujących przepisów znajduje się na końcu tej informacji prasowej).

Dyrektor IJRC Eleonora Ottaviani podkreśliła, że zgodnie z prawem europejskim konsekwencje muszą być proporcjonalne do czynu, co zawsze było centralnym elementem dyskusji IJRC, zwłaszcza w odniesieniu do bardzo drobnych zmian na skórze, które nie są krwawieniem i nie są winą jeźdźca.

Zarząd IJRC został zapytany, dlaczego jeźdźcy nie byli zaangażowani w wyjaśnianie zmian przepisów mediom. Eleonora Ottaviani wyjaśniła, że IJRC przemawia w imieniu jeźdźców jednym głosem; niewłaściwe byłoby narażanie poszczególnych osób na osobiste ataki na niektórych platformach.

Odnotowano komentarze Quentina Simoneta, prezesa Europejskiej Federacji Jeździeckiej, który określił część sformułowań art. 259 jako „niefortunne”. Wszyscy zaangażowani w jego redakcję popełnili błędy [co zwykle obejmuje federacje narodowe, grupy interesariuszy oraz kadrę wykonawczą FEI], a przepis dotyczący ostróg (art. 263.4.1) nie został dobrze zrozumiany, co doprowadziło do problemów w mediach.

„We wrześniu wprowadzono wiele zmian w porównaniu do lipca. Były to bardzo krytyczne punkty i musimy zrobić to lepiej” – powiedział Quentin Simonet. „Informuję również wszystkich, że ta dyskusja nie jest zakończona. Niektóre federacje narodowe mocno naciskają na podejście wielodyscyplinarne”.

Aine Power, Dyrektor Wykonawcza FEI ds. Sportu powiedziała, że zarząd FEI w pełni popiera ten przepis i nie spodziewał się negatywnej reakcji, ponieważ statystyki pokazują, że w skokach przypadki związane z krwią są rzadkie. Stwierdziła: „Byliśmy zaskoczeni, że ludzie nie dostrzegli, iż ten przepis jest lepszy dla dobrostanu konia i lepszy dla sportu. Są tu wnioski na przyszłość – osoby patrzące na nasz sport z zewnątrz nie wychodzą z tego samego punktu co my”.

François Mathy JR przypomniał wszystkim o konieczności sprawdzania sprzętu, własnych ostróg oraz o tym, że wszyscy są osobami publicznymi; problemów nie można zrzucać na innych. Biorąc odpowiedzialność, jeźdźcy mogą zdecydować się nie używać ostróg typu „hammer”, mimo że są one dozwolone przez Przepisy Skokowe FEI.

Opłaty organizatorów

Nowa taryfa maksymalnych opłat, jakie organizatorzy mogą pobierać od jeźdźców za usługi i media na zawodach CSI, nie zostanie wdrożona przez najbliższe kilka miesięcy, mimo że ostatecznie uzgodniono ją na kwiecień 2026 r.

Eleonora Ottaviani powiedziała, że „fantazyjne” koszty, które niektórzy organizatorzy przerzucają na jeźdźców, były omawiane przez ostatnie cztery lata. Niektórzy organizatorzy nadal dyskutują nad takimi pozycjami jak energia elektryczna, której koszty różnią się na całym świecie.

„Rozumiemy, że sytuacja jest inna w halach i na zewnątrz oraz że czasy się zmieniają; jeźdźcy mogą się do tego dokładać, ale nie mogą płacić całego rachunku”.

Lista została jednak szeroko omówiona i przeanalizowana wspólnie z organizatorami i jesteśmy przekonani, że nie spowoduje problemów dla tych zawodów, które już teraz działają w sposób profesjonalny i odpowiedzialny.

Oddzielna dyskusja jest nadal potrzebna w USA, gdzie koszty są wyraźnie wyższe.

Eleonora Ottaviani podkreśliła, że młodych jeźdźców nie można zmuszać do wydawania 6 000–8 000 miesięcznie na opłaty startowe. Najbardziej dotknięci są zawodnicy na poziomie 2* i 3*, gdzie nagrody pieniężne są niższe, a koszty rosną; nie jest fair stosowanie maksymalnych dozwolonych opłat i minimalnych nagród pieniężnych.

Następnie Jessica Kurten, członkini zarządu FEI i przewodnicząca komisji zawodników, zwróciła uwagę na znaczenie krajowych cykli zawodów, w których jeźdźcy mogliby rozwijać umiejętności i oszczędzać pieniądze przed przejściem na poziom „międzynarodowy”. W niektórych krajach krajowe cykle podupadły. W innych wciąż jest bardzo cenione; w Szwajcarii na przykład wspiera je większość czołowych jeźdźców.

Zgodzono się, że trudno będzie znaleźć organizatorów dla nowych lub reaktywowanych zawodów krajowych, gdy istnieją już listy oczekujących na rosnącą liczbę „tourów” CSI 2* i 3*, które są bardziej opłacalne. „Startowanie obok Was postrzegane jest jako fajne i „cool”” – powiedziała Irene Verheul, sekretarz generalna Equestrian Organisers i dyrektor zawodów Jumping Amsterdam. „Wszyscy chcą startować w 2* i 3* – ludzie lubią móc powiedzieć, że jadą na zawody międzynarodowe”.

Punkty Longines Ranking za Puchary Narodów

Nowa skala punktów, powiązana z procentem podwójnie czystych przejazdów na danym wydarzeniu, została stworzona w dobrych intencjach, ale jej efekty okazały się być trudne do przewidzenia, na przykład w Pucharze Narodów, gdzie tylko 50% drużyn przechodziło do drugiego nawrotu. Od przyszłego roku ruchoma skala będzie odnosić się do liczby pojedynczych czystych przejazdów, z rozróżnieniem pomiędzy zawodami HH (5*) a H (wszystkie pozostałe). Gdy odsetek pojedynczych czystych przejazdów na zawodach HH osiągnie 25%, zastosowany zostanie mnożnik 1,2.

Aneks

Przepisy Skokowe FEI obowiązujące od 1 stycznia 2026 r., dotyczące krwi i innych śladów na koniu.
Przepisy te są komplementarne i powinny być czytane w całości.

Art. 259.1
Każda krew na ciele konia spowodowana przez rząd lub sprzęt albo każda krew spowodowana przez zawodnika, wykryta podczas zawodów (od rozprężenia do zakończenia wszelkich kontroli/testów po zawodach), będzie skutkować następującymi konsekwencjami dla Osoby Odpowiedzialnej, nałożonymi przez przewodniczącego Jury Głównego:

• Pierwsze przewinienie – Ostrzeżenie Rejestrowane
• Drugie przewinienie – Ostrzeżenie Rejestrowane

Jeżeli ta sama Osoba Odpowiedzialna otrzyma dwa lub więcej Ostrzeżeń Rejestrowanych na tych samych lub innych zawodach w ciągu 12 miesięcy od wydania pierwszego Ostrzeżenia Rejestrowanego, zostanie nałożona grzywna w wysokości 1 000 CHF oraz automatyczne zawieszenie na okres jednego miesiąca, które rozpocznie się dzień po ostatnim dniu zawodów, na których wydano drugie Ostrzeżenie Rejestrowane.

FEI powiadomi Osobę Odpowiedzialną i potwierdzi datę zawieszenia. Dla uniknięcia wątpliwości, doręczenie powiadomienia przez FEI po dacie rozpoczęcia zawieszenia w żaden sposób nie unieważnia ani nie opóźnia rozpoczęcia zawieszenia.

Art. 259.2
W innych przypadkach krwi na koniu wykrytej podczas zawodów (na przykład, gdy koń ugryzł się w język lub wargę albo gdy krwawi z nosa), sędziowie mogą zezwolić na przepłukanie lub wytarcie krwi i dopuścić parę zawodnik/koń do kontynuowania startów, pod warunkiem, że koń zostanie uznany za zdolnego do startu zgodnie z art. 259.3. W takim przypadku zawodnik nie otrzyma Ostrzeżenia Rejestrowanego w Skokach.

Art. 259.3
We wszystkich przypadkach krwi na koniu zgodnie z art. 259 Przepisów Skokowych, koń może być dopuszczony do kontynuowania udziału w konkursie lub do udziału w kolejnych konkursach podczas zawodów wyłącznie wtedy, gdy Komisja Sędziowska, w porozumieniu z Delegatem Weterynaryjnym, uzna konia za zdolnego do startu.

Art. 264.1
Dyskwalifikacja oznacza, że zawodnik i/lub koń zostaje zdyskwalifikowany z danego konkursu lub z całych zawodów. Dyskwalifikacja może mieć również charakter retroaktywny. Jury Główne musi nałożyć dyskwalifikację w następujących przypadkach:

264.2.1 ślady wskazujące na nadmierne użycie ostróg lub bata w dowolnym miejscu na koniu (mogą mieć również zastosowanie dodatkowe konsekwencje, zob. art. 259.1 i 265.2 Przepisów Skokowych).

Art. 265.1
Wszelkie formy okrutnego lub agresywnego traktowania koni są surowo zabronione (zob. także art. 142 Przepisów Ogólnych oraz Kodeks Postępowania FEI dotyczący Dobrostanu Koni). Bez ograniczania ogólności powyższego, za znęcanie się nad koniem uznaje się m.in.:

265.1.2 Nadmierne użycie bata. Każde nadmierne użycie bata jest surowo zabronione. Za nadmierne użycie bata uznaje się: użycie bata w celu wyładowania złości zawodnika; użycie bata na głowie konia; użycie bata więcej niż trzy razy z rzędu; użycie bata powodujące przerwanie skóry konia; oraz użycie bata po eliminacji. Zawodnik za niewłaściwe lub nadmierne użycie bata zostanie zdyskwalifikowany i może zostać ukarany grzywną według uznania Komisji Sędziowskiej.

Źródło i zdjęcie: IJRC.org